GŁÓD PERMANENTNY

Istniał przy tym głód permanentny. Głód ilościowy nękał sta­le uboższe warstwy ludności, zaś głód jakościowy nie oszczędzał czę­sto także bogatych. Głód ten był faktem społecznym. Zdawało się, iż stanowi on element niezachwianej struktury świata. Nic więc dziw­nego, że w końcu XVIII w. T. R. Malthus dowodził, iż pomoc społeczna dla ubogich jest bezcelowa,- przedłużanie życia biednych to tylko zwięk­szanie nędzy i utrzymywanie siedliska występku. Twierdzenia Malthusa o  silniejszym wzroście liczby ludności (w postępie geometrycznym) niż środków wyżywienia (w postępie artymetycznym) okazały się błędne, tak samo jak ponura teoria Lassalle’a (tzw. spiżowe prawo płac) niskich płac robotniczych, umożliwiających byt olbrzymiej większości mieszkań­ców krajów uprzemysłowionych jedynie na pograniczu życia i śmierci głodowej.

Miło mi gościć Cię na moim blogu! Serwis poświęcony jest tematyce hobby. Mam nadzieję, że artykułu jakie tutaj zamieszczam Ci się podobają i będziesz wracać tutaj często!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)